Tu es maximum meum poema,
virtute tua atque audacia clara,
solvis quaelibet problema
et meam animam veste sincera ampara.
Cum loqueris, lineam draws,
quam nemo audet transgredi,
cum saltas, es vinum in vas —
ad vitam revocandum, ad laetitiam rapi.
Impossibilia vincere scis,
teneram geris fortitudinem,
dulcedine coquens florescis,
et tuam nigritudinem amas cum dignitate sublimi.
Memorias recitas cum patientia,
trahens fabulas ex arca cordis,
quas oblivio non delebit umquam,
nec memoria amittet eas absque doloris.
Cum risu cauta saltas,
in labiis tuis pingis lucem,
quam nec ventus nec papiliones
tanta dulcedine attulerunt cum cursu et florem.
Tu es maximum meum poema —
sine te… maximum meum fuisset problema.
Jesús Hernando Camacho Mosquera
No hay comentarios:
Publicar un comentario